Dijital dünyada güvenlik riskleri artık yalnızca şüpheli bağlantılarda veya indirilen dosyalarda değil. Bazen risk, hiçbir şey yapmadığımız anda karşımıza çıkabiliyor. İnternette haber okurken, bir mobil uygulamada vakit geçirirken ya da günlük işlerimizi yaparken karşılaştığımız reklamları genellikle zararsız dijital içerikler olarak değerlendiriyoruz. Reklamı beğenmeyebilir, kapatabilir veya görmezden gelebiliriz. Ancak güvenlik araştırmaları, bu alışkanlığın arkasında gözd

Veri güvenliği, yalnızca hangi bilginin korunduğuyla değil, o bilgi üzerinde kimin, hangi koşullarda ve ne yapmaya yetkili olduğuyla ilgilidir. Bir şirketin en değerli varlıklarından biri kaynak kodlarıdır. Yıllar süren mühendislik çalışmalarının, teknik uzmanlığın ve rekabet avantajının ürünü olan bu dosyalar, yanlış ellere geçtiğinde şirket için ciddi bir güvenlik riskine dönüşebilir. Şimdi basit bir senaryo düşünelim. Aynı mühendislik ekibinde çalışan iki personel, aynı ka

Binlerce güvenlik açığınız olabilir. Asıl problem bunların kaç tane olduğu değil; hangisinin gerçekten saldırıya dönüşebileceğini bilmektir. Bir güvenlik ekibine bugün: “Sistemlerinizde kaç tane zafiyet var?” diye sorun. Muhtemelen cevap kısa sürede gelecektir. 10.000. 20.000. 50.000. Belki daha fazla. Peki ikinci soruyu sorun:“Bunların hangisini bugün kapatmalıyız?” İşte cevap o kadar kolay gelmeyebilir. Çünkü modern siber güvenlikte problem artık zafiyet bulmak değil. Doğru

Yapay zekâ artık sadece soru cevaplayan bir araç değil. Kurumsal sistemlere erişiyor, veri okuyor, API çağırıyor ve sizin adınıza aksiyon alıyor. Peki bu yeni dijital çalışanların yetkilerini kim yönetiyor? Yapay zekâ kullanımının kurumsal hayatta yaygınlaşmasıyla birlikte güvenlik ekiplerinin karşısına yeni bir soru çıkıyor: Şirketimizde hangi AI agent'lar var ve bunların neler yapmasına izin veriyoruz? Birkaç yıl önce bu soru kulağa biraz uzak gelebilirdi. Bugün ise farklı.

OT ortamlarında uzaktan erişimi yeniden düşünmenin zamanı geldi Bir üretim tesisini düşünün. PLC'ler çalışıyor. SCADA sistemleri üretimi yönetiyor. HMI ekranları operasyonun merkezinde. Kritik makineler birbirleriyle haberleşiyor. Ve dışarıdan bir mühendis, sistem entegratörü veya OEM üreticisi bu ortama uzaktan bağlanmak zorunda. Bugün birçok kurumun cevabı hâlâ aynı: VPN. Kullanıcı bağlanır, VPN tüneli açılır ve kullanıcı kendisine izin verilen ağa erişir. BT dünyasında bu

Gerçekte ise modern bir organizasyonda her gün yeni bir SaaS uygulaması devreye giriyor; hibrit altyapılarda Active Directory, Entra ID, IK sistemleri ve bulut servisleri derken ortaya devasa bir "Kimlik Yayılımı" (Identity Sprawl) çıkıyor.

ugünün karmaşık, dağıtık ve bulut hibrit altyapılarında ise saldırganlar tek bir zafiyeti değil, sistemler arasındaki ilişki ağını ve zincirleme erişim haklarını kullanıyor. Bu durum, güvenliği çok katmanlı ve dinamik bir analize zorunlu kılıyor.

Attack Surface Management nedir? Attack Surface Management, bir kurumun internet üzerinden erişilebilir olan dijital varlıklarını sürekli olarak keşfetme, analiz etme, risklerini belirleme ve yönetme yaklaşımıdır.

Parola Problemi İnsan Problemi Değil, Sistem Problemidir Kurumlarda çalışanlardan benzersiz, uzun ve karmaşık parolalar kullanmaları bekleniyor. Ancak ortalama bir çalışan onlarca farklı uygulamaya erişiyor.

İnternetin "telefon rehberi" olarak nitelendirilen DNS, bir web sitesine gitmek istediğimizde arka planda IP adreslerini çözen, internet trafiğinin temel yapı taşıdır.

Geleneksel ağ güvenliği teknolojileri, bu dağınık iş gücünü korumakta hem yavaş kalıyor hem de yetersiz kalıyor.

Markamız dijital dünyada gerçekten korunuyor mu?

Siber güvenlik ekipleri uzun yıllar boyunca kurumsal ağları korumak için "çevre güvenliği" ve "log (günlük) analizi" stratejilerine güvendi. Güvenlik Duvarları (Firewall) kapıdaki korumalar gibi davrandı; SIEM (Güvenlik Bilgisi ve Olay Yönetimi) sistemleri ise cihazların bıraktığı dijital ayak izlerini (logları) toplayarak bir terslik olup olmadığını anlamaya çalıştı. Ancak günümüz siber tehdit aktörleri, bu geleneksel barikatları aşmanın yollarını çoktan keşfetti. Gelişmiş K

Yapay zekâ yalnızca savunma ekiplerinin değil, saldırganların da en güçlü silahlarından biri hâline geldi.

Kurumlar yalnızca kimin bağlandığını değil; neyin bağlandığını, neden bağlandığını ve bağlanmaya devam edip etmemesi gerektiğini de gerçek zamanlı olarak değerlendirebilir.

Bugün, saldırganların elinde geleneksel yöntemleri çocuk oyuncağına çeviren devasa bir güç var: Üretken Yapay Zeka (Generative AI).

Bugünün liderleri için başarı kriteri, en fazla yapay zekâ lisansına sahip olmak değil; yapay zekâdan sürdürülebilir değer üretirken güveni, şeffaflığı ve hesap verebilirliği koruyabilmektir.

BT yöneticilerinin hem altyapı verimliliğini korumak hem de bulut uygulamalarındaki veri sızıntılarını (DLP) önlemek için neden cihaz üzerinde çalışan (On-Device) yeni nesil SWG ve CASB mimarilerine geçiş yapması gerektiğini teknik boyutlarıyla ele alıyoruz.

Doğrulanmamış, işlenmemiş ve bağlamdan yoksun ham verilerle modern bir güvenlik duvarını ve siber savunma altyapısını yönetmeye çalışmak, günümüz siber tehdit peyzajında intihardan farksızdır.

Şirket Verilerinin %80'i Tarayıcılar Üzerinden Sızarken Güvenlik Mimarisini Yeniden Düşünme Zamanı. Yıllardır kurumsal güvenliğin temel taşları olarak görülen VPN (Virtual Private Network) ve VDI (Virtual Desktop Infrastructure) çözümleri, uzaktan çalışma ve dijital dönüşüm süreçlerinde kritik roller üstlendi. Ancak çalışma modelleri değiştikçe, bulut uygulamaları yaygınlaştıkça ve kullanıcı davranışları dönüşmeye başladıkça yeni bir gerçek ortaya çıktı: Çalışanlar artık işle

HoneyPot bir araçtır. Cyber Deception ise bir stratejidir.

7545 sayılı Kanun, şirketlerin yönetim kurullarına ve bilgi işlem yöneticilerine doğrudan teknik ve idari sorumluluklar yükler.

Yönetim kurullarının, siber dayanıklılığı bir maliyet unsuru olarak görmek yerine marka değerini geleceğe taşıyan stratejik bir yatırım olarak konumlandırması, küresel liderlik yolundaki en belirleyici adım olacaktır.

Türkiye'deki birçok yönetim kurulu üyesi, CEO ve BT yöneticisi bu regülasyonu henüz duymuş bile değil. Ancak önümüzdeki yıllarda bu durumun değişeceğine şüphe yok. Çünkü EU AI Act sadece Avrupa Birliği'ndeki şirketleri değil, Avrupa'da müşterisi bulunan, ürün satan veya hizmet sunan tüm organizasyonları etkileyebilecek yeni bir çerçeve ortaya koyuyor.